ಜನುಮದಿನಕ್ಕೊಂದು ಶುಭಾಷಯ ಹೇಳೋಕಾದ್ರೂ ಕಾಲ್ ಮಾಡ್ತಿಯ ಅಂದ್ಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಆ ಆಸೆನೂ ಈಡೇರ್ಲಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮೂರ ಜಾತ್ರೆಲಿ ಮಿಠಾಯಿ ಬೆಂಡು ಬತ್ತಾಸು ಕೊಡಿಸ್ಬೆಕು ಅಂದ್ಕೊಂಡಿದಿನಿ ಬರದೇ ಇರ್ಬೇಡ. ನೀನು ನಿನ್ನ ಮುಂಗುರುಳ ಜೊತೆ ನಿಮಿಶಕ್ಕೆ ಆರು ಬಾರಿ ಕೈ ಮಿಲಾಯ್ಸೊದನ್ನ ದೂರದಿಂದಾನೆ ಕಂಡು ಖುಶಿಪಟ್ಕೋತಿನಿ.
ಒಂದೆರಡು ಹುಚ್ಚು ಕನಸಿದೆ ಕಣೆ, ನಿನ್ನ್ ಕಿವಿಓಲೆ ಹಿಡ್ಕೊಂಡು ಜೋಕಾಲಿ ಆಡ್ಬೆಕು, ನಿನ್ನ ಗುಳಿ ಕೆನ್ನೆಯೊಳಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಜಾಗನ ಲೀಸ್ ಗೆ ತಗೊಂಡು ಬೆಚ್ಚಗೆ ಮಜವಾಗಿ ಮಲ್ಕೊಬೇಕು ಅಂತೆಲ್ಲ. ಸ್ವಲ್ಪ ಜಾಸ್ತಿನೆ ತಿಕ್ಲು ಅಲ್ವಾ ನಾನು. ನಿನ್ನ ಹಣೆಯ ಮೇಲೆ ಕೆಂಪು ಕುಂಕುಮವಾಗಿದ್ದು ನೂರುಕಾಲಸುಮಂಗಲಿಯಾಗಿಡೋ ಅದೃಷ್ಟ ನಂಗಿದ್ಯೋ ಇಲ್ವೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಬಟ್ ಕೈಲಿ ತಿಳಿನೀಲಿ ಬಣ್ಣದ friendship band ಆಗಾದ್ರೂ ಇರ್ತಿನಿ, ನಿನ್ನ ಜೋಪಾನ ಮಾಡ್ತಿನಿ. ಆಮೆಲೆ ಮುಂದಾಗೊದ್ನ ನೋಡ್ಕೊಂಡ್ರಾಯ್ತು ಅಲ್ವಾ.
ಸಂಜೆಯ ರಂಗಿನ ಮಜ ಹೆಚ್ಚಾಗ್ತಿದೆ. ತೇರು ಎಳ್ಯೋಕೆ ಇನ್ನೇನು ಕೆಲವೇ ಹೊತ್ತು ಬಾಕಿ. ಈ ಜನಜಂಗುಳಿಯ ಮಧ್ಯೆ ನಿನ್ ಕಾಲಿನ ಗೆಜ್ಜೆ ಸದ್ದಂತೂ ನಂಗೆ ಕೇಳ್ಸಲ್ಲ. ಎದುರಿಗೆ ಬಂದು ನಿನ್ನ ಮುಂಗುರುಳ ಎಂದಿನಂತೆ ಹಿಂದೆ ತಿರುಗಿಸಿ ನಾ ಕೊಡಿಸಿದ ಜುಮುಕಿ ಜೊತೆ ನಿನ್ನ ಗುಳಿಕೆನ್ನೆನ ತುಸು ತೋರಿಸ್ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗ್ಬಿಡೆ. ಬಳೆಪೇಟೆ ಸುತ್ತೋಣ , ಗಿರ ಗಿರ ಬಂಡಿಲಿ ಜೊತೆ ಜೊತೆಯಾಗಿ ಕೂತ್ಕೊಳೋಣ, ಬೋಂಬೆಮಿಠಾಯಿ ಬೈಟೂ ತಿನ್ನೋಣ, ಕಿರುಬೆರಳಿಗೆ ಬೆರಳತಾಗಿಸಿ ಜಗತ್ತಿನ ಪರಿವೇಇಲ್ಲದೆ ತಿರುಗೋಣ, ಇದ್ಯಾವ್ದನ್ನೂ ಕೇಳಲ್ಲ. ನಂಬು ನನ್ನ.
ಬರದೇ ಇರಬೇಡ ಅಷ್ಟೆ.
ನಿkkii
No comments:
Post a Comment